Kamp Xakanaxa – Deel 1
Botswana – Okavango | Anno 2022
Van Maun leidt de onverharde B334 noordoostwaarts naar Kasane aan de Chobe en ontsluit populaire pleisterplaatsen zoals Xakanaxa, Khwai en Savuti voor voertuigen met 4WD
Eens buiten Maun zijn de woningen meestal uit traditionele materialen opgetrokken
Zelfs buiten het park doet de delta zijn faam eer aan – een wirwar van kanaaltjes, lagunes, hoefijzermeren, eilandjes, uiterwaarden en moerassen
Olifanten zijn er te kust en te keur. Waarschijnlijk zijn ze met 120 000 in Botswana
De savanneolifanten van Botswana worden tot de grootste levende olifanten gerekend, maar hun slagtanden zijn kort en broos, waarschijnlijk door een tekort aan calcium in de bodem
De grote koedoe komt in het zuiden en het oosten van Afrika voor
Enkel het mannetje heeft indrukwekkende, spiraalvormige hoorns en lange franjeharen aan de hals
Afrikaanse buffels of kafferbuffels vind je overal in Afrika bezuiden de Sahara. Al zijn het graseters, toch zijn ze gevaarlijk en soms zelfs dodelijk voor mensen als ze zich bedreigd voelen
Buffels gedogen geelsnavelossenpikkers op hun rug, omdat de vogeltjes allerhande irritante parasieten zoals teken en larven uit hun vacht plukken
Maar deze geelsnavelossenpikkers hebben een andere agenda. De wonde op de schoft van de buffel houden ze bewust open, zodat ze zich permanent aan diens bloed kunnen laven
Liefst van al scharrelt deze frankolijn op de grond grassen en zaden bij elkaar, maar nu is hij even op zijn hoede. Bij het minste alarm zal hij wegvliegen
Ook de mollige dubbelbandzandhoen houdt zich graag op de grond op. Het mannetje onderscheidt zich onder meer door een opvallende zwart-witte band op zijn voorhoofd
Alsof ze op een ladder zitten, zo klemmen ossenpikkers zich vast aan de lange nek van de angolagiraffen
Ondanks zijn lange nek heeft de giraffe, net zoals de mens, slechts zeven halswervels |
|
Het vlekkenpatroon van de angolagiraffe reikt niet tot het bovenste deel van zijn gezicht |
Met zijn bonte kleuren is de vorkstaartscharrelaar de lieveling van de fotograaf
Zijn voedsel bestaat vooral uit sprinkhanen, krekels en vliegende kevers
Ook de karmijnrode bijeneter mag fier zijn op zijn kleurtjes
Van op zijn uitkijkpost houdt de karmijnrode bijeneter zijn omgeving in de gaten
Beerbavianen zijn de grootste van alle bavianen. Ze foerageren heel de dag door, zowel in de bomen…
…als op en in de grond. Ze eten bijna alles – van zaden en vruchten, insecten en hagedissen, tot leeuwenwelpen en jonge impala’s
De groene meerkat, ook vervet genoemd, leeft steeds in groep
Zijn naam ten spijt brengt de boomeekhoorn veel tijd op de grond door, op zoek naar voedsel. Wordt hij gestoord, dan vlucht hij pijlsnel een boom in
De gewone zebra of steppezebra is ongetwijfeld de meest vertrouwde bewoner van de steppe
Om zich van ongedierte te ontdoen, wentelen zebra’s zich graag in het stof. Modderige grond, daar houden ze niet van
Zoals haar naam doet vermoeden, is de grote glansspreeuw de grootste van de spreeuwen
Typisch voor glansspreeuwen is het metaalachtig glanzende, iriserende gevederte
De roodsnaveltok tref je meestal op de grond aan waar hij springend zijn prooi – een kever of een sprinkhaan – achtervolgt
De smidsplevier dankt zijn naam aan het karakteristieke geluid dat hij maakt – alsof een smid op een aambeeld slaat
De belangrijkste natuurlijke vijand van de beerbaviaan is de luipaard
Beerbavianen zoeken daarom de meest onbereikbare plaatsen in een boom op om te slapen
Vooral de allerkleinsten lopen gevaar
Van alle antilopesoorten in Afrika is de impala een van de meest voorkomende
Zijn opvallende gele bek kenmerkt de geelsnavelwouw. Het is een aaseter, maar ook kleine reptielen, vissen en vogels staan op het menu
Steppezebra’s leven doorgaans in groepen. Elk individu heeft een uniek strepenpatroon
Zebra’s zijn heel de dag actief. Het zijn echte grazers die zich moeiteloos aan elke grassoort of grashoogte aanpassen
Zebra’s zien en horen uitstekend, maar hebben een slecht reukorgaan
De slangenhalsvogel lijkt op een aalscholver, maar onderscheidt zich door zijn lange, reigerachtige nek en zijn scherpe, dunne snavel. Met die snavel spietst hij zijn prooi
De spoorwiekgans is Afrika’s grootste watervogel. Giftige kevers staan op haar menu. Het gif stapelt zich in haar weefsel op, wat haar ongeschikt maakt voor menselijke consumptie. Tien milligram van het gif is dodelijk voor de mens
Drassige graslanden zijn de favoriete biotoop van litschiewaterbokken. Moerasantilopen worden ze ook weleens genoemd
Hun achterpoten zijn langer dan hun voorpoten, waardoor ze zich al springend snel door moerassen en drassige gronden kunnen voortbewegen. Ook hun hoeven zijn aangepast aan dit milieu
Enkel het mannetje draagt de typische liervormige hoorns
De zadelbekooievaar tref je overal in Afrika aan. Migreren doet hij niet, gewoonlijk blijft hij heel zijn leven in hetzelfde gebied
Een opvallende verschijning is het, met zijn zware, rode snavel met zwarte band en geel ‘zadel’. De kale, rode plek op de borst wordt donkerder en opvallender tijdens het broedseizoen
Brug over de rivier Khwai
Aan zijn opvallend zwart-wit verenkleed als dat van een ekster dankt deze klauwier zijn naam. Zijn staart is langer dan zijn lichaam
De dwergbijeneter valt op met zijn fraaie kleuren – okergele borst, groene rug, gele keel, donkere keelband, zwarte oogstreep
Een giraffe is de hele dag bezig met eten. Dagelijks verorbert een volwassen giraffe makkelijk 65 kg bladeren. Een half uur per nacht kort en diep slapen volstaat voor deze reus
Kaapse buffels zijn een ondersoort van de kafferbuffels die je van Kenia tot Zuid-Afrika aantreft. Hun zicht is vrij slecht, hun gehoor is matig, maar hun reukzin is bijzonder sterk
De jachtluipaard of cheeta is het snelste landdier ter wereld. Men heeft snelheden tot 98 km per uur gemeten, maar dat kan een cheeta hooguit tien tot twintig seconden volhouden
Alles bij deze katachtige is op snelheid afgestemd – een slank, flexibel en gespierd lichaam, lichte botten, zeer lange poten en een lange staart die hem in balans houdt bij snelle richtingsveranderingen
Die focus op snelheid gaat ten koste van kracht. In de pikorde van de katachtigen staat de jachtluipaard helemaal onderaan
De favoriete prooien van een cheeta zijn kleine en middelgrote antilopen zoals impala’s en gazellen
Alle jachtluipaarden zijn genetisch zeer sterk verwant. Vermoedelijk was de soort ongeveer tienduizend jaar geleden bijna uitgestorven en stammen alle huidige jachtluipaarden af van de enkelingen die deze genetische bottleneck overleefd hebben
Jaak Palmans
© 2025 | Versie 2025-08-26 14:00