Kamp Khwai – Deel 1
Botswana – Okavango | Anno 2022
Zeventig procent van de eilandjes van de Okavangodelta is rond een termietenheuvel ontstaan
Afrikaanse nimmerzat
Zijn naam dankt de nimmerzat aan zijn vraatzucht. In de middeleeuwen noemde men hem ‘nimmer zat’, wat ‘nooit verzadigd’ betekende
Agressiviteit is een handelsmerk van de nijlgans. Niet alleen bij het verdedigen van haar territorium, maar ook bij het inpalmen van het nest van een andere vogel
Kenmerkend voor de Afrikaanse lepelaar is de kale rode huid op het gezicht
Men schat het aantal lelielopers op een miljoen, een aantal dat stabiel blijft over de jaren
Nimmerzatten kunnen langdurig roerloos in het water staan te wachten op een prooi. Ze beschikken over een uiterst snel reactievermogen. Zelden of nooit zal een prooi hun ontsnappen
Nijlpaarden komen overal in Afrika voor, zolang er maar gras is en voldoende diep water
Nijlpaarden zijn de belangrijkste bouwmeesters van de Okavangodelta. Zij zijn het die de kanaaltjes open houden zodat het water kan blijven stromen
Onder meer vanwege hun agressieve gedrag staan nijlganzen in de Europese Unie op de lijst van de invasieve exoten
Lepelaars jagen op de tast. Met hun afgeplatte, open snavel zwaaien ze heen en weer in het water. Zodra ze een prooi voelen, klapt hun bek razendsnel dicht
Witwangfluiteenden leven steeds in groep. Vaak staan ze met z’n allen op grappige wijze in dezelfde richting te turen
Een fraaie verschijning is het, deze libel. Het is een vleeseter, ze voedt zich uitsluitend met kleinere dieren, vooral insecten
Van op een hoge tak bespiedt een zeearend de omgeving. Een vertrouwd beeld is dat in zuidelijk Afrika
De spanwijdte van de vleugels bedraagt ongeveer twee meter bij de mannetjes en twee meter veertig bij de wijfjes
Minder indrukwekkend maar niet minder fraai is de vlucht van de smidsplevier
Niets ontgaat de scherpe ogen van de geelsnavelwouw
Nijlganzen
Nauwelijks zichtbaar tussen de waterplanten is een nijlkrokodil op zoek naar prooi
Met een nijlkrokodil in de buurt is een litschiewaterbok niet veilig
Wijfjes en jonge litschiebokken grazen meestal in natte gebieden, mannetjes tref je eerder op het droge aan
Steppezebra’s en blauwe gnoes vertoeven vaak in elkaars gezelschap. Samen staan ze sterker als het erop aankomt roofdieren op te merken
Blauwe gnoes zijn kuddedieren. Maar enorme kuddes zoals in de Masai Mara of de Serengeti zal je in zuidelijk Afrika niet aantreffen
Zelfs in de stijve manen van de zebra loopt het karakteristieke strepenpatroon verder
Staat deze zebra ons uit te lachen? Welneen, hij krult zijn bovenlip naar achteren, sluit zijn neusgaten en ademt enkele seconden lang door zijn mond. Op die manier kan het orgaan van Jackson de ingeademde lucht goed analyseren. Flemen noemt men dat
De langteenkieviet ontmoet je enkel in waterrijke gebieden. Opvallend is de rode iris van zijn oog
Iets groter is de diadeemkieviet, makkelijk te herkennen aan de witte band die als een diadeem over zijn zwarte kruin loopt
Op de fraaie kleuren van een volwassen zadelbekooievaar…
…is het bij deze jonge zadelbekooievaar nog even wachten
Bij een jonge zuidelijke hoornraaf zijn de typische kleuren nog niet te zien – een blauwe keelzak bij de wijfjes, een rode bij de mannetjes
Opvallend bij de roze pelikaan is zijn indrukwekkende gele ondersnavel en de haak aan het uiteinde van zijn bovensnavel. Daarmee grijpt hij zijn prooi beet vooraleer hij ze in zijn keelzak zwiert
Voor deze jonge pelikaan is het nog een tijdje wachten op de mooie kleuren. Al kleurt de tip van zijn snavel toch al een beetje geel
Roze pelikanen, een heilige ibis, een Afrikaanse maraboe en een steltkluut
Eens volwassen, zullen de kop, de snavel en de hals van deze jonge heilige ibis zwart zijn
Bij de bonte ijsvogels hebben mannetjes een dubbele borstband en wijfjes een enkele, onderbroken borstband (zoals hier) |
|
Met zijn lange grijze mantel, zijn magere witte benen, zijn kale rozige kop en zijn witte baard kan deze maraboe meteen als begrafenisondernemer aan de slag |
De witte cirkel rond hun staart maakt ellipswaterbokken makkelijk herkenbaar. Onder hun huid scheiden ze een olieachtige substantie af die hun vlees een onsmakelijk geurtje geeft. Leeuwen laten hen daarom met rust, hyena’s niet
Op een heuveltje op de uitkijk staan is de favoriete bezigheid van lierantilopen. Mannetjes zowel als wijfjes dragen liervormige hoorns
Het zijn vrij grote dieren met een opvallend mooi kleurenpatroon
Afrikaanse wilde honden beginnen erg zeldzaam te worden
Wilde honden jagen steeds in groep. Ze doden hun prooi door de buik open te rijten en er de ingewanden uit te rukken. De prooi gaat dan in shock en sterft
Dat lijkt een buitengewoon wreedaardige vorm van doden, maar wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat bij wilde honden de doodsstrijd van het slachtoffer minder lang duurt dan bij leeuwen of luipaarden
Roodsnaveltokken kunnen uitstekend vliegen, maar je ziet ze bijna altijd op de grond bezig om hun voedsel bijeen te scharrelen
Ook diadeemkievieten zie je vaak scharrelen op de grond
Mevrouw en mijnheer knobbelzwijn zijn er niet gerust in. Bij het minste onraad zullen ze zich uit de voeten maken. Hun naam danken ze aan de knobbels onder hun ogen en op hun snuit
Als een knobbelzwijn rent, houdt het zijn staart recht omhoog
Helmparelhoenen leven meestal in een groep van een vijfentwintigtal individuen. Net zoals kippen scharrelen ze hun eten bij elkaar door de grond om te wroeten. Zaden, fruit, slakken, spinnen en wormen gaan vlot naar binnen, maar ook kikkers, hagedissen, kleine slangen en zelfs kleine zoogdieren
Hun naam danken ze aan hun gepareld verenkleed en aan de benige knobbel op hun hoofd
Een hamerkop waadt door ondiep water op zoek naar prooien. Met zijn poten schuift hij over de bodem om ze op te jagen
Ziet de vorkstaartscharrelaar een prooi op de grond, dan zal hij ernaartoe duiken en de prooi met zijn snavel vastgrijpen. Is het een kleine prooi, dan slikt hij ze meteen in. Is het een grote prooi, dan slaat hij ermee tot ze in stukken uiteenvalt
Jaak Palmans
© 2025 | Versie 2025-08-27 14:00