Great Ocean Road
Australië – Victoria | Anno 2024
Tower Hill
Tower Hill
Het natuurreservaat van Tower Hill ligt in een uitgedoofde vulkaankrater. De krater met zijn wetlands en bushlands biedt een gevarieerde habitat voor talloze diersoorten
|
|
|
|
|
|
Een overgroeide lavastroom herinnert aan het vulkanisch verleden van de plek
De Australische purperkoet voelt zich thuis in natte laaglandgebieden. Ze leven in groepen van drie tot negen individuen, waarbij alle mannetjes met alle vrouwtjes paren. Alle eieren worden in één nest gelegd en de vrouwtjes nemen gezamenlijk de ouderlijke zorg waar. Door verschillen in grootte en kleur zijn de eieren toch individueel herkenbaar
Een waaierstaart toont zijn gespreide staartveren
De emoe is endemisch in Australië. Na de struisvogel is het de grootste vogel ter wereld. Vliegen kan hij niet, lopen wel – tot 48 km/u. Het is een alleseter, maar hij kan makkelijk wekenlang zonder voedsel overleven
Een pluizige bol hoog in een eucalyptusboom – dat moet een koala zijn |
|
Koala’s voeden zich uitsluitend met bladeren, een dieet dat een lage voedings‑ en caloriewaarde heeft. Bij dit mannetje is de geurklier op de borst duidelijk te zien |
Hun energiearme dieet beperkt hun activiteiten. Doorgaans slaapt een koala tot twintig uur per dag |
|
Slechts zelden verlaat een koala zijn boom. Hooguit een tiental minuten per dag vertoeft hij op de begane grond |
Moeder koala en haar jong slapen samen hoog in een boom. De moeder heeft een bruine vacht, het jong op haar rug heeft een donkergrijze vacht
Moeder koala klimt met haar jong naar beneden om een andere boom op te zoeken
Moeder koala
Baby koala
Great Ocean Road
Strand nabij Warrnambool. De Great Ocean Road loopt van Warrnambool tot Torquay over een afstand van 243 km langs de zuidkust van Victoria. Vooral de spectaculaire kalk- en zandstenen rotsformaties zijn een geliefde bestemming
The Grotto
|
|
|
Port Campbell National Park dankt zijn faam aan de steile kliffen van kalk‑ en zandsteen die blootgesteld zijn aan de barre weersomstandigheden van de Zuidelijke Oceaan
De zeebanaan is een sappige, enigszins pittige zeegroente met grote violetkleurige bloemen die op madeliefjes lijken
|
|
|
London Bridge
In 1990 stortte de grootste boog van London Bridge in (links). De kleinere boog (rechts) is ongetwijfeld hetzelfde lot beschoren
Loch Ard Gorge
The Razorback is een unieke kalk‑ en zandsteenformatie die scherp als een mes in zee steekt – vandaar haar naam, de Scheermesrug. Dag na dag, jaar na jaar, beukt de branding elke veertien seconden op haar voet. De verticale spleet midden op de foto laat er weinig twijfel over bestaan – op termijn heeft deze rotsformatie geen schijn van kans tegen de golven
Shipwreck Coast, zo wordt dit deel van de kust genoemd. Want om de geduchte Straat Bass tussen Australië en Tasmanië te bereiken moeten schepen over de woelige wateren tussen Otway en King Island manoeuvreren. Een heikele zaak was dat, die vaak fataal afliep
Zo ook de Loch Ard. Op 1 juni 1878 liep het schip hier op de klippen. Slechts twee van de 54 opvarenden overleefden de ramp – Thomas Pearce en Eva Carmichael, beiden 19 jaar oud. Sindsdien heet dit de Loch Ard Gorge
|
|
|
Het zilverstruikje met zijn zilvergrijze, viltige stengels is een typische bewoner van de kuststrook. Moeiteloos doorstaat het de ruige winden en de zilte lucht. Zelfs in alkalische zandsteenachtige grond gedijt het goed |
|
Zilverstruikje (vooraan), kerrieplant (achteraan) |
De fluithoningeter is endemisch voor Australië. Kenmerkend is zijn zwarte oogstreep die eindigt in een kleine gele vlek
De hazenstaart is uit het Middellandse Zeegebied afkomstig en meegebracht door kolonisten |
|
De kerrieplant dankt haar naam aan haar sterke geur. De plant is eveneens uit het Middellandse Zeegebied afkomstig. Ze bloeit met zwavelgele bloemen |
De boog van Island Archway is in juni 2009 ingestort. De losstaande rotspilaren zijn nu naar de twee overlevenden van de schipbreuk van de Loch Ard vernoemd – Tom en Eva
Twelve Apostles
De tijgerslang is een grote, voor de mens potentieel dodelijke gifslang. Ze is herkenbaar aan de gele en zwarte banden. In tegenstelling tot de meeste reptielen legt ze geen eieren, maar brengt ze 20 tot 30 levende jongen ter wereld
De Twaalf Apostelen zijn wellicht het meest iconische beeld van Victoria. De erosie van de kalksteenkliffen begon 10 tot 20 miljoen jaar geleden, toen de stormachtige Zuidelijke Oceaan en de harde winden het zachtere kalksteen geleidelijk wegspoelden, waardoor in de kliffen grotten ontstonden
|
|
|
Die grotten veranderden uiteindelijk in bogen. Toen deze instortten, bleven rotsstapels van wel 45 meter hoog over, geïsoleerd van de kust. In de loop van de 20e eeuw kregen ze om toeristische redenen de naam Twaalf Apostelen, al zijn er nooit meer dan negen rotsformaties geweest
|
|
Zilverstruikje |
Witkopmeeuwen
Barham Paradise
Barham Paradise |
|
Koala in actie, een tiental meter boven de begane grond |
Jaak Palmans
© 2025 | Versie 2025-08-12 14:00